روکشهای منهول چدنی شکلپذیر را میتوان به روشهای مختلفی طبقهبندی کرد، مانند ظرفیت باربری-، ساختار و ظاهر. سطوح ظرفیت باربری آنها به سه درجه تقسیم می شود: B125، C250، و D400، مطابق با استاندارد GB/T 23858-2009.
مکانهای استفاده مختلف دارای الزامات خاصی برای ظرفیت تحمل بار- روکشهای منهول زهکشی هستند: برای مناطقی مانند کمربند سبز، پیادهروها و خطوط وسایل نقلیه غیر موتوری، حداقل نیاز، پوشش منهول زهکشی نوع B125 است. برای مناطقی در فاصله 0.5 متری از حاشیه در هر دو طرف جاده، حداقل نیاز، پوشش منهول زهکشی نوع C250 است. برای جادههای اصلی شهری، بزرگراهها،-بزرگراههای درجه بالا، بزرگراهها و غیره، حداقل نیاز پوشش منهول زهکشی نوع D400 است.
با توجه به ساختار، آنها را می توان به -درپوش های منهول با باربر مستقیم و درپوش های منهول قابل تنظیم ضد ته نشینی تقسیم کرد. روکشهای منهول قابل تنظیم ضد ته نشست برای روسازی آسفالتی مناسب هستند، در حالی که روکشهای منهول با باربر مستقیم برای روسازیهای بتنی، روسازیهای آجری، تسمههای سبز و غیره مناسب هستند. بر اساس ظاهر، روکشهای منهول را میتوان به انواع استاندارد، منظره و پرکننده طبقهبندی کرد. روکش های منهول استاندارد به طور کلی برای جاده های شهری توصیه می شود. در مناطقی که نیازمندیهای خاص محوطهسازی هستند، روکشهای منهول را میتوان بر اساس الزامات مهندسی، عوامل فرهنگی، و ملاحظات زیباییشناختی سفارشی-طراحی کرد و انواع منظر یا پرکننده ترجیح داده میشوند.
سیستم پوشش منهول شامل بدنه پوشش، یک قاب باربری آهنی انعطافپذیر-و یک واشر آببندی لاستیکی مقاوم در برابر پیری-میباشد.
اشکال محصول در قالب های گرد و مربع موجود است. درپوش های منهول گرد برای توزیع یکنواخت تنش برای جلوگیری از سقوط طراحی شده اند، در حالی که روکش های منهول مربعی مجهز به ساختار تخلیه آب باران هستند.
